เป็นความรู้สึกที่แปลกดีอยู่เหมือนกัน พิมพ์ไทยได้โดยไม่ต้องใช้เว็บช่วยเนี่ย
ขอบคุณมากนะ เป็นเว็บที่ช่วยเหลือพึ่งพิงกัีนมาตลอด ราวมี iPod ก็ต้องมีหูฟัง!
(เกี่ยวกันด้วย!
)

ในที่สุดก็กลับมาแล้วล่ะ :D

ไม่ได้อยากเข้ามาเขียนซักเท่าไหร่ เพราะกลัวว่าจะติด แล้วจะมาเขียนอยู่เรื่อยๆ
ยังมีอะไรอีกตั้งเยอะที่ต้องทำ ต้องจัดการ แล้วก็รู้ ว่ายังแบ่งเวลาได้ไม่ดีพอ
แต่ขอซักเอนทรี่นึงละกัน เพราะแค่มีอะไรอยากจะเล่าให้ฟัง

ถึงหัวข้อจะขึ้นแบบนั้น
แต่ความรู้สึกจริงๆ...คือมันเร็วจนไม่น่าเชื่อ
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย
(ยกเว้นจามจุรีแสควร์ที่อยู่ๆก็โผล่มา กับห้างเทสโก้โลตัสที่มาแทนเมอรี่คิงส์)

สิ่งที่ได้ทำ่ที่ผ่านมา มันเป็นแค่การจดจ่อ ตั้งใจ แน่วแน่กับสิ่งที่ตัวเองจะทำ
สิ่งที่ตัวเองหวังว่าจะได้ทำมันเสมอมา
แล้วสุดท้ายมันก็ผ่านมาได้
ผ่านมาได้จริงๆเหรอ
ผ่านมาซะอย่างงั้นเลยเนี่ยนะ

ไม่อยากจะเชื่อ ว่าอยู่ๆมันก็จบแล้ว
ความรู้สึกอาจจะเหมือนกับเวนดี้อยู่หน่อยๆ
ที่จู่ๆก็ได้กลับจากดินแดนเนเวอร์แลนด์ มาอยู่ที่บ้าน
(เสียดายที่ไม่มีปีเตอร์แพนพามาส่ง ;))
เหมือนกับ...ฝันค้าง

ตอนนี้ความรู้สึกเหมือน มีพลังอยู่ในตัวเสียล้นปรี่
มันไม่ใช่แค่กำลังกาย แต่เหมือนกับความคิด จิตใจ อะไรๆมันก็เป็นบวกไปหมด
(คิดกันแบบเอาให้เห็นภาพ -- เหมือนตัวละครซิมที่ตัวแสดงอารมณ์เป็นสีเขียวปี๋ X))

มันคงจะเศร้ามากๆ ถ้าความรู้สึกแบบนี้จะหายไป
ลดลงได้ไม่ว่า แต่อย่าหายไปเลยนะ

เพราะถึงเวนดี้อาจจะกลับไปที่เนเวอร์แลนด์ได้ แต่เธอก็คงจะรู้
ว่ายังไงมันก็ไม่เหมือนครั้งแรกที่ได้ไป

;)
แล้วเจอกันค่ะ

 

ปล.พยายามจะแก้โค้ดธีมแล้ว คิดว่าคนที่ใช้ IE คงดูได้ดีในระดับนึง แต่ถ้ายังดูไม่รู้เรื่อง
ยังไงก็ เปลี่ยนมาใช้ FIREFOX กันเถอะค่ะ!! (ซะอย่างนั้น!) ออกรุ่นใหม่แล้วด้วยนะเออ

edit @ 16 Jul 2008 14:36:47 by ตาลเอง